آیا سندروم تخمدان پلی کیست با طب سنتی قابل درمان است؟
آیا سندروم تخمدان پلی کیست با طب سنتی قابل درمان است؟
یک مرور جدید منتشر شده در Frontiers in Nutrition بررسی میکند که چگونه طب سنتی چینی (TCM) ممکن است از طریق تأثیر بر میکروبیوم روده، به کاهش مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) کمک کند. نویسندگان مقاله به شواهد فزایندهای اشاره میکنند که نشان میدهد اختلال در ترکیب باکتریهای روده، آسیب به سد رودهای و التهاب، در بروز مشکلات متابولیک در PCOS نقش دارند. آنها همچنین بررسی میکنند که آیا TCM میتواند به عنوان یک راهکار درمانی هدفمند مبتنی بر میکروبیوم مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، تأکید دارند که برای اثبات این رویکردها، دادههای بالینی قویتری مورد نیاز است.
PCOS حدود ۵ تا ۲۰ درصد از زنان در سن باروری را تحت تأثیر قرار میدهد و معمولاً با مقاومت به انسولین، افزایش وزن، بینظمی یا فقدان قاعدگی و مشکلات باروری همراه است. داروهای رایج اغلب با عوارض جانبی، هزینه بالا و نگرانیهای ایمنی بلندمدت همراه هستند. همچنین، زنان مبتلا به PCOS در معرض خطر بیشتر ابتلا به دیابت نوع ۲ و بیماریهای قلبیعروقی قرار دارند.
تحقیقات اخیر ارتباط بین میکروبیوم روده و تنظیم متابولیک و هورمونی را تقویت کردهاند و نشان دادهاند که دیسبیوز میتواند نفوذپذیری روده را افزایش داده، التهاب را تشدید کرده و مقاومت به انسولین را بدتر کند. TCM بهطور گستردهای به عنوان درمان مکمل استفاده میشود و در برخی دستورالعملهای منطقهای نیز گنجانده شده، اما هنوز پروتکلهای استاندارد و مبتنی بر شواهد برای آن وجود ندارد.
PCOS با هایپرآندروژنیسم، بیتخمکی و مقاومت به انسولین مشخص میشود. افزایش سطح انسولین باعث تحریک تولید آندروژن در تخمدانها، کاهش گلوبولین متصلشونده به هورمونهای جنسی (SHBG) در کبد و تغییر سیگنالدهی نورواندوکرین به سمت افزایش ترشح GnRH و LH میشود. محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال نیز ممکن است از طریق ACTH باعث افزایش آندروژنهای آدرنالی شود.
این مکانیسمها بهطور همافزا اختلالات متابولیک و تولیدمثلی را تشدید میکنند. دادههای جدید نشان میدهند که زنان مبتلا به PCOS و مقاومت به انسولین اغلب دارای تنوع میکروبی کمتر، کاهش باکتریهای تولیدکننده اسیدهای چرب کوتاهزنجیر و افزایش گونههای تولیدکننده اندوتوکسین هستند که همگی میتوانند شدت بیماری را افزایش دهند.
به نقل از نشریه sciencedaily، سلامت سد رودهای به پروتئینهای اتصالدهنده مانند اکلودین و ZO‑1 وابسته است. در شرایط دیسبیوز، نفوذپذیری افزایش یافته و لیپوپلیساکارید (LPS) وارد گردش خون میشود و مسیر CD14–TLR4 را فعال میکند که منجر به تحریک سیگنالدهی MyD88 و NF‑κB میشود. این مسیر باعث افزایش سیتوکینهای التهابی مانند TNF‑α، IL‑1β و IL‑6 میشود که با اختلال در سیگنالدهی گیرنده انسولین، مقاومت به انسولین را تشدید میکنند.